A miña primeira experiencia co interrail foi de camiño a Italia, co gallo do Eramus en Padova, a cidade de Santo Antonio (que curiosamente non naceu en Padova, senón en Lisboa).
Tiña un billete para as zonas E e G (é decir, a de Francia, Bélxica, Holanda e Italia, Grecia). Non partín so, senón que fun con Bernal, un rapaz que ía facer un voluntariado SVE en Cosenza (na Calabria, para quen non o saiba, na punta da bota de Italia). Como non tiñamos excesiva presa en face-lo percorrido, aproveitamos para facer unhas paradiñas e visitar amigos en Logroño e Barcelona, dende onde partimos rumbo a Milano, onde nos agradaba Belén, unha compañeira infatigable de viaxes e aventuras, coa que percorrín varios milleiros de kilómetros. A idea era xuntármonos os tres para tirar a Grecia, país que espertaba a nosa curiosidade.
Así foi que tras atravesar Italia, e facer unha pequena descarga de equipaxe en Cosenza, saltamos ata Patras e, acomodados a lentitude e incomodidades dos trens gregos, cegamos ata Atenas, dimos unha volta pola Acrópolis, catamos un feta genuino, percorrimos Corinto (“o noso primeiro café grego”), descubrimos o “halva”, e de volta para Italia.
En Italia xa fixen varias viaxes sozinho, fun ata Leche, onde outra amiga, Angela, fixo de anfitriona varios días antes de atravesar de novo Italia para partir ata Praha, un destino que non estaba incluido no billete pero uns amigos nos invitaran a participar un intercambio na República Checa … uns deses convites que non se poden rexeitar. A verdade é que resultaba máis económico mercar un billete para tódalas zonas, pero as cousas xurdiron deste xeito, e tampouco houbo unha diferencia grande de prezo.
Seguendo a tradición, despois de Praha fun visitar a outro amigo, desta volta en Holanda, parando antes en Bruxelles para dar un garbeo polo centro burocrático de Europa e máis visita a Jaime, aínda que finalmente non o vin. En Holanda o destino principal foi Utrecht, onde estaba Mon e reposei tranquilamente ata remata-lo meu billete interrail. A intención: mercar outro billete para voltar a Italia e seguer co particular caçuatrimestre de Eramus en Padova.
Tiña un billete para as zonas E e G (é decir, a de Francia, Bélxica, Holanda e Italia, Grecia). Non partín so, senón que fun con Bernal, un rapaz que ía facer un voluntariado SVE en Cosenza (na Calabria, para quen non o saiba, na punta da bota de Italia). Como non tiñamos excesiva presa en face-lo percorrido, aproveitamos para facer unhas paradiñas e visitar amigos en Logroño e Barcelona, dende onde partimos rumbo a Milano, onde nos agradaba Belén, unha compañeira infatigable de viaxes e aventuras, coa que percorrín varios milleiros de kilómetros. A idea era xuntármonos os tres para tirar a Grecia, país que espertaba a nosa curiosidade.
Así foi que tras atravesar Italia, e facer unha pequena descarga de equipaxe en Cosenza, saltamos ata Patras e, acomodados a lentitude e incomodidades dos trens gregos, cegamos ata Atenas, dimos unha volta pola Acrópolis, catamos un feta genuino, percorrimos Corinto (“o noso primeiro café grego”), descubrimos o “halva”, e de volta para Italia.
En Italia xa fixen varias viaxes sozinho, fun ata Leche, onde outra amiga, Angela, fixo de anfitriona varios días antes de atravesar de novo Italia para partir ata Praha, un destino que non estaba incluido no billete pero uns amigos nos invitaran a participar un intercambio na República Checa … uns deses convites que non se poden rexeitar. A verdade é que resultaba máis económico mercar un billete para tódalas zonas, pero as cousas xurdiron deste xeito, e tampouco houbo unha diferencia grande de prezo.
Seguendo a tradición, despois de Praha fun visitar a outro amigo, desta volta en Holanda, parando antes en Bruxelles para dar un garbeo polo centro burocrático de Europa e máis visita a Jaime, aínda que finalmente non o vin. En Holanda o destino principal foi Utrecht, onde estaba Mon e reposei tranquilamente ata remata-lo meu billete interrail. A intención: mercar outro billete para voltar a Italia e seguer co particular caçuatrimestre de Eramus en Padova.
